ဆရာဝန္မ်ား 'သာေရးနာေရးအသင္း' ဖြဲ႔လိုက္တယ္။
အသင္းဝင္ ဆရာဝန္ေတြ သာေရးနာေရးရိွရင္ အသင္းကပဲ တာဝန္ယူေဆာင္ရြက္ေပးရမွာ ျဖစ္တယ္။
ေစ်းဦးေပါက္အေနနဲ႔...
ႏွလံုးအထူးကု ဆရာဝန္ႀကီးတစ္ေယာက္ ကြယ္လြန္တယ္။
နာေရးမွာ ထူးထူးျခားျခားေလးျဖစ္ေအာင္ အသင္းတာဝန္ရိွသူေတြက စီစဥ္လိုက္တယ္။
အဲဒါကေတာ့ 'နာေရးအေခါင္း' ပဲ
ႏွလံုးအထူးကုဆရာဝန္ရဲ႕ စ်ာပနဆိုေတာ့ အေခါင္းကုိ 'ႏွလံုးသားပံုႀကီး' လုပ္လို္က္တယ္။
ေနာက္ဆံုးခရီးမွာ လာေရာက္ႏုတ္ဆက္သူေတြကုိ အဲဒီႏွလံုးသားပံု ေခါင္းတလားႀကီးကုိ ဟ ဟ ျပတယ္။
တခါ... ...
ေနာက္တစ္ေယာက္ ကြယ္လြန္တာက မ်က္စိအထူးကု ဆရာဝန္ႀကီး
သူ႔ စ်ာပနမွာလည္း အေခါင္းက ထူးထူးျခားျခားပါပဲ
'မ်က္စိပံုႀကီး'
လာသမွ်လူက မ်က္စိပံုေခါင္းတလားႀကီးကုိ ျဖဲျဖဲၾကည့္တယ္
အဲ... ေနာက္ရက္လဲက်ေရာ အသင္းတိုက္ကုိ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ ေရာက္လာျပီး သူ႔ကုိ အသင္းဝင္အျဖစ္က ႏုတ္ထြက္ခြင္ျပဳဖို႔ လာေတာင္းဆိုတယ္
အသင္းတာဝန္ရိွသူေတြက ေမးတာေပ့ါ... ...
"ဘာျဖစ္လို႔ ႏုတ္ထြက္ခ်င္တာလဲ ဆရာ"
"က်ဳပ္ေသရင္ ေသာက္ရွက္ကြဲမွာ စိုးလို႔ဗ်"
"ဘာလို႔ ေသာက္ရွက္က ကြဲရမွာလဲ"
"ခင္ဗ်ားတို႔ လုပ္ လုပ္ေနတ့ဲ ေခါင္းတလားႀကီးေၾကာင့္"
"ဟင္... ဘယ္လို ဘယ္လို၊ ေခါင္းတလားေၾကာင့္ ဟုတ္လား"
"ဟုတ္တယ္၊ က်ဳပ္က သားဖြားမီးယပ္ အထူးကု"
credit to>>https://www.facebook.com/thanlayko
သန္၄ကုိ-ဘာသာျပန္သည္
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
0 comments:
Post a Comment