အခ်စ္ဆံုးငယ္ေလ
ကၽြန္မရယ္ေသကာသြားမွျဖင့္
လြမ္းစရာ့ေတးေတြကို
ေမာင္မဆိုေနႏွင့္။…ေနာ္။
ေၾသာ္…ႏွင္းဆီပင္ျဖစ္ေစ
အရိပ္ေ၀ေ၀သက္ေပးတဲ့
ဆိုင္းပရက္(စ္)ပင္ပဲျဖစ္ျဖစ္
ဘယ္သစ္ပင္ေတြကိုမွ
ကၽြန္မရဲ့ေျမပံုဦးမွာ
အထူးမစိုက္နဲ့ရွင္ရယ္။…ေနာ္။
ေၾသာ္…မိုးဖြဲေလးေတြ
ႏွင္းဥေလးေတြႏွင့္ပဲ
ကၽြန္မေျမပံုထက္က
ျမက္ခင္းေလး စိမ္းျမျမ
သဘာ၀အတိုင္းစိုေနပါေစ။…ေနာ္။
ေၾသာ္…ၿပီးေတာ့လည္းရွင္
သတိရခ်င္လည္း…
သတိရေနေပါ့။…ေနာ္။
ေမ့ခ်င္ေတာ့လည္း…
ေမ့သာပစ္လိုက္ေတာ့ေမာင္။…ေနာ္။
အရိပ္ေတြကို ကၽြန္မ
ျမင္ရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူးေလ။
မိုးေရျမျမကိုလည္း
ကၽြန္မ ခံစားရမယ္မဟုတ္ဘူးရွင္။
နာက်င္မွူနဲ့ ညည္းသလို
မျပတ္တမ္းေတးဆိုေနတဲ့
ႏိုက္တင္ေဂး(လ္)ေလးကိုလည္း
ဘယ္လိုမွ ကၽြန္မ
ၾကားရေတာ့မွာမဟုတ္ဘူး။
ပ်ိဳ႕ဦးၿပီးလည္း တက္မလာ
ငုတ္ကာလည္း သက္မဆင္း
သည္သေဘာေတြက ကင္းတဲ့
အရုဏ္ မလင္းတလင္းေလး တစ္ေၾကာ
ေျမာအိပ္မက္ မက္ရင္းက
ကၽြန္မလည္း….။
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး သတိရခ်င္ရေနမယ္
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ေမ့ခ်င္လည္း ေမ့ေနမယ္ေမာင္။…ေနာ္
(ခရစ္စတီးနရိုးဆက္တီ)
(တမ္းတမိျခင္း)ကဗ်ာစာအုပ္မွ ဘာသာျပန္ကဗ်ာေလး ျဖစ္ပါသည္။
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
0 comments:
Post a Comment