တစ္ေတာင္ေပၚ တစ္ေတာင္ဆင့္၊
ေတာင္အျမင့္ ပတ္ၿခံရံ။
တစ္ေတာင္ဆံုး ျပန္ေတာ့၊
တစ္လံုးျပန္က်န္ ျပန္ေပသမို႔၊
အဖန္ဖန္ေလ အားအင္ႏိႈးလို႔ရယ္၊
ႀကိဳးေလွ်ာက္ရျပန္။
တခါတေလ တကယ္ပန္းတာေၾကာင့္၊
ေတာ္ပါၿပီ ဆက္မလွမ္းခ်င္ဘု၊
ရပ္တန္းက ရပ္မယ္ႀကံ၊
အမွန္ေတာ့ ျဖစ္ႏိုင္မလား။
စခဲ့မိဟာေပါ့၊
တစ္ေန႔မွာ ဆံုးရာေရာက္ပါလိမ့္၊
အားေလွ်ာ့ကာ ဆုတ္ခ်င္စမ္းပါနဲ႔၊
စိတ္ႏြမ္းအသာေျဖဦး၊
မာလာေငြ ကန္ေရေအးရယ္ႏွင့္၊
ငွက္ေတးကို အာရံုဆင္လို႔၊
မူတသြင္ အားအင္သစ္လိုက္ပါ့၊
ခ်စ္ဖြယ့္လူသား . . .။ ။
.jpg){kind=small}
.jpg){kind=small}
0 comments:
Post a Comment